[EKP]Chapter 04 - Nightmare

posted on 30 May 2015 22:34 by ii1234ii in EKP

 written by Aisaka & Shiki

illust by Siswrn

 

ณ ป้อมตำรวจ


วันนี้ก็ร้อนเหมือนทุกวัน

แต่มันเงียบแปลกๆ


“ไม่มีใครอยู่เลยนี่นาาา!!”  ผมตะโกนลั่นให้เสียงก้องไปทั่วฐานทัพ

และแล้วเงาของคนร่างใหญ่กว่าก็เข้ามาทับร่างผม


“มาโอกะคุง ผมก็อยู่ตรงนี้นะ”


“อะ..อ้าว..พี่คาซึมะอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่หนะ!?” ตกใจหมดเลย...พี่คาซึมะอยู่ที่นี้ตั้งแต่เมื่อไหร่…


“ความจริงแล้วพลังดวงตาของผมคือการทำให้คนอื่นเมินเฉยครับ” เอ๋?!!

“อาจจะไม่สังเกตุ แต่ผมใช้บ่อยๆครับ เมื่อวานผมก็ใช้สตอร์คมาโอกะคุงตามไปถึงบ้าน” หือ?!!

“แล้วกางเกงในของมาโอกะคุงที่หายไป ผมก็--”


“ไม่จริง!!!” เผลอตะโกนลั่นขึ้นมาหลังตื่นจากภวังค์

หายใจหอบแฮ่กอยู่นาน พอหันไปข้างตัวก็เห็นพี่คาซึมะนั่งเหวอมองมาอยู่


kzmok.png



“..พ พี่คาซึมะอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ”


“ผมนั่งอยู่ตรงนี้ตั้งนานแล้วนะครับ”


“พี่คาซึมะครับ..กางเกงในตัวเก่งผมสีอะไรครับ”

“..? อ เอ..ไม่รู้สิ..สีอะไรหรือ?”  


พี่คาซึมะขมวดคิ้วมือลูบท้ายทอยเหมือนว่าจะทำตัวไม่ถูก

ใช่แล้ว นี่แหละพี่คาซึมะตัวจริง... ผมต้องทำอะไรสักอย่างให้ตัวเองตื่นเต็มตาเสียแล้ว!!


“งั้นเราไปหาอะไรทำกันเถอะ! เดี๋ยวนี้เลย!!!”  ผมพูดจบก็ลากพี่คาซึมะที่ออกไปข้างนอกทันที



+ข้างนอก+     


“ว่าแต่มาโอกะคุงจะพาผมไปไหนครับเนี่ย”

นั่นสิ ผมก็ยังไม่ได้คิดเหมือนกัน แต่คงดีกว่าอยู่เงียบๆ ที่นู่นแล้วเผลอหลับไปอีก


“สนามเด็กเล่น ไปสนามเด็กเล่นกันเถอะพี่คาซึมะ!”

ผมชี้ไปที่ทางเข้าซึ่งพี่คาซึมะยิ้มพยักหน้าให้แล้วเดินตามเข้าไป


“เย้ เราเล่นอะไรกันดีหละ ชิงช้า? ไม้กระดก? หรือว่า สไลด์???”


“ไม้กระดกดีมั้ยครับ ไหนๆ ก็มากันสองคนแล้ว”


“เอาสิ ผมนั่งฝั่งนี้นะ!” ผมวิ่งไปจองที่นั่งแล้วพี่คาซึมะก็ค่อยเดินตามมานั่งทีหลังอีกฝั่ง


เล่นกันไปได้ไม่นาน พี่คาซึมะก็ขอไปพักที่ม้านั่งข้างๆ แทน ผมเลยเปลี่ยนไปเล่นกับพวกเด็กแถวนี้แทน


“พวกเธอตรงนั้นหนะ ขอปีศาจตนนี้เล่นด้วยคนได้มั้ย!”


ผมเข้ากับเด็กคนอื่นได้ดีกว่าเมื่อก่อนด้วยสาเหตุประหลาด พวกเราเล่นด้วยกันหัวเราะอย่างสนุกสนาน แต่อาจจะสนุกน้อยกว่าตอนอยู่กับเมะสึกิดันนิดหน่อยแหละนะ!

สายตาเหลือบไปสังเกตเห็นว่าพี่คาซึมะกำลังคุยกับพี่ผู้หญิงกลุ่มหนึ่งอยู่ แต่ผมไม่ได้ใส่ใจอะไรแล้วเล่นกับพวกเพื่อนใหม่ต่อ


“มาโอกะคุงเราไปกันเถอะครับ!!!”  เอ๋!! อยู่ๆ พี่คาซึมะก็เข้ามาลากผมไปไหนละเนี่ย


“เดี๋ยวสิ พี่คาซึมะเราจะไปไหนกันหนะ”


“พวกเราจะไปถามคุณป้าแถวนี้กันครับ เอาหละไปกันเถอะ”  คุณป้า? อยู่ๆ จะไปถามทำไมกันนะ


จ๊อกกกกกกก


“พะ...พี่คาซึมะเราไปหา อ อะไรกินกันก่อนมั๊ย?”


“เดี๋ยวเสร็จธุระตรงนี้ค่อยไปก็ได้นี่ครับ”


“กองทัพต้องเดินด้วยท้องสิไปกันเถอะนะๆๆๆๆ พี่คาซึมะเลี้ยงด้วย---” ผมชี้ไปที่ร้านบุฟเฟ่ต์ขนมเค้กหรูหราตระการตาที่มีเค้กก้อนใหญ่หลายชั้นเหมือนเค้กแต่งงานตกแต่งหน้าร้าน


“ช่วยไม่ได้นะครับ” เหมือนพี่คาซึมะยอมง่ายกว่าที่ผมคิดนะเนี่ย


kzmok2.png


“ช่วยไม่ได้จริงๆ ครับ..” พี่คาซึมะยื่นกระเป่าตังค์แล้วแหวกปากกระเป๋าออกให้ดู

เห็นเป็นพื้นที่โล่งที่มีแค่บัตรนักเรียนอยู่ใบเดียวข้างใน


“ทำไมพี่คาซึมะจนจังครับ!”


“เพราะเอาไปเลี้ยงขนมใครกันล่ะครับ!” เอ่อ จริง..  

เพราะใครกันนะ แย่จริง-----


“แต่ผมอยากกินนี้นา หิวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”


“..จริงสิ ที่ป้อมตำรวจน่าจะมีขนมเหลืออยู่ เรากลับไปกันเถอะ”  


“เอ...แต่ว่า---”  พี่คาซึมะยังพูดไม่จบก็ผมก็ลากผมไป

พี่คาซึมะ.. คงอยากรีบกลับไปกินขนมเร็วๆสินะ! ผมรอไม่ไหวแล้ว!!
 
 
 
 
จบแล้วเย้
ขอบคุณภาพประกอบจากเจซังมากครับ

edit @ 31 May 2015 01:34:46 by Aizaka

Comment

Comment:

Tweet